تاریخ انتشار  :  14:00 عصر ۱۳۹۲/۹/۱۲
تعداد بازدید  :  638
Print
   
عكاسی فیلم؛ تخصصی كه به آن اهمیت داده نمیشود

دوربین فقط یك وسیله است

عكاسی‎ ‎در‎ ‎سینمای‎ ‎ایران‎ ‎فراز‎ ‎و‎ ‎نشیب‎‌‎های‎ ‎فراوانی‎ ‎را‎ ‎در‎ ‎طول‎ ‎این‎ ‎سال‎‌‎ها‎ ‎طی‎ ‎كرده‎ ‎است.‎‏ مهرشاد‏‎ ‎كارخانی‎ ‎از‎ ‎عكاسان‎ ‎باسابقه‎ ‎سینما که فیلم " گناه من " را به‎ ‎عنوان‎ ‎اولین‎ ‎فیلمش‎ ‎مقابل‎ ‎دوربین‎ ‎برده‎ ‎است،‎ ‎می‎‌‎گوید: ‎‏"عكاسی‏‎ ‎در‎ ‎سینمای‎ ‎ایران‎ ‎به‎ ‎هیچ‎‌‎وجه،‎ ‎یك‎ ‎شاخه‎ ‎تخصصی‎ ‎نیست‎ ‎و‎ ‎هیچ‎‌ ‎جایگاه‎ ‎ویژه‎‌‎ای‎ ‎ندارد.‎‏"‏

او‎ ‎در‎ ‎توضیح‎ ‎این‎ ‎نكته‎ ‎كه‎ ‎چرا‎ ‎عكاسی‎ ‎فیلم‎ ‎در‎ ‎ایران‎ ‎امری‎ ‎شخصی‎ ‎محسوب‎ ‎نمی‎‌‎شود،‎ ‎می‎‌‎گوید: ‎‏ "فكر‏‎ ‎می‎‌‎كنم‎ ‎برای‎ ‎فهمیدن‎ ‎دلیل‎ ‎این‎ ‎قضیه‎ ‎باید‎ ‎به‎ ‎آن‎ ‎سال‎‌‎هایی‎ ‎برگردیم‎ ‎كه‎ ‎چیزی‎ ‎به‎ ‎اسم‎ ‎عكاسی‎ ‎فیلم‎ ‎تازه‎ ‎به‎ ‎ایران‎ ‎آمده‎ ‎بود . ‎با‎ ‎نگاهی‎ ‎به‎ ‎دوره‎‌‎های‎ ‎عكاسی‎ ‎در‎ ‎ایران‎ ‎می‎‌‎بینیم‎ ‎كه‎ ‎قبل‎ ‎از‎ ‎دهه‎ ‎پنجاه‎ ‎و‎ ‎اوایل‎ ‎این‎ ‎دهه،‎ ‎عكاسی‎ ‎فیلم‎ ‎نه‎‌‎تنها‎ ‎به‎ ‎شكل‎ ‎امروزی‎ ‎آن‎ ‎مطرح‎ ‎نبوده،‎ ‎بلكه‎ ‎حتی‎ ‎فیلم‎ ‎مصنوعی‎ ‎هم‎ ‎انجام‎ ‎می‎‌‎شده‎ ‎است.‎ 

یعنی‎ ‎عكس‎‌‎های‎ ‎فیلم‎ ‎در‎ ‎آن‎ ‎زمان،‎ ‎عكس‎ ‎فیلم‎ ‎نبوده،‎ ‎بلكه‎ ‎عكاس‎ ‎عكسی‎ ‎چیده‎ ‎شده‎ ‎و‎ ‎ساختگی‎ ‎از‎ ‎چند‎ ‎هنرپیشه‎ ‎فیلم‎ ‎می‎‌‎گرفت‎ ‎و‎ ‎آن ‏‎‌‎وقت‎ ‎چند‎ ‎عكس‎ ‎از‎ ‎هنرپیشه‎‌‎های‎ ‎فیلم،‎ ‎می‎‌‎شد‎ ‎عكس‎ ‎فیلم‎ ‎و‎ ‎در‎ ‎ویترین‎ ‎سینماها‎ ‎قرار‎ ‎می‎‌‎گرفت.‎

حتی‎ ‎وقتی‎ ‎به‎ ‎عكس‎ ‎فیلم‎‌‎های‎ ‎خارجی‎ ‎كه‎ ‎آن‎‌‎‏ موقع‎ ‎در‎ ‎سینماهای‎ ‎ایران‎ ‎نمایش‎ ‎داده‎ ‎می‎‌‎شد‎ ‎نگاه‎ ‎كنیم،‎ ‎می‎‌‎بینیم‎ ‎كه‎ ‎از‎ ‎عكس‎‌‎های‎ ‎اورجینال‎ ‎فیلم‎ ‎هیچ‎ ‎خبری‎ ‎نیست‎ ‎در‎ ‎واقع ،‎ ‎پخش‎‌‎كننده‎‌‎های‎ ‎فیلم ،‎ ‎از‎ ‎روی‎ ‎نگاتیوهای‎ ‎فیلم‎ ‎سینمایی‎ ‎عكس‎‌‎هایی‎ ‎را‎ ‎با‎ ‎كیفیت‎ ‎بسیار‎ ‎بد‎ ‎چاپ‎ ‎می‎‌‎كردند‎ ‎و‎ ‎بعد،‎ ‎از‎ ‎همان‎ ‎عكس‎‌‎ها‎ ‎توی‎ ‎ویترین‎ ‎سینما‎‌‎هایشان‎ ‎استفاده‎ ‎می‎‌‎كردند.‎

از‎ ‎سوی‎ ‎دیگر،‎ ‎عكاسان‎ ‎سینمای‎ ‎ایران‎ ‎هم ،‎ ‎عكس‎‌‎هایشان‎ ‎را‎ ‎با‎ ‎دوربین‎ ‎‏۱۲۰‏‎ ‎‏(قطع‏‎ ‎متوسط)‏‎ ‎می‎‌‎گرفتند،‎ ‎یعنی‎ ‎اصلاً‎ ‎به‎ ‎این‎ ‎موضوع‎ ‎توجه‎ ‎نمی‎‌‎كردند‎ ‎كه‎ ‎وقتی‎ ‎یك‎ ‎فیلم‎ ‎سینمایی‎ ‎با‎ ‎دوربین‎ ‎‏۳۵‏‎ ‎میلیمتری‎ ‎گرفته‎ ‎می‎‌‎شود،‎ ‎باید‎ ‎با‎ ‎دوربین‎ ‎‏۳۵‏‎ ‎هم‎ ‎آن‎ ‎را‎ ‎عكاسی‎ ‎كرده‎ ‎تا‎ ‎بتوان‎ ‎نمای‎ ‎فیلم‎ ‎را‎ ‎به‎‌‎خوبی‎ ‎در‎ ‎آن‎ ‎عكس‎ ‎نشان‎ ‎داد. ‎‏ حتی‎ ‎كادری‎ ‎كه‎ ‎با‎ ‎آن‎ ‎در‎ ‎سینما‎ ‎عكاسی‎ ‎می‎‌‎كردند‎ ‎هم‎ ‎برای‎ ‎سینما‎ ‎كادر‎ ‎درستی‎ ‎نبود.‎

اینها‎ ‎همگی‎ ‎ریزه‎‌‎كاری‎‌‎های‎ ‎عكاسی‎ ‎سینما‎ ‎است‎ ‎و‎ ‎بی‎‌‎توجهی‎ ‎به‎ ‎آنها‎ ‎نشان‎‌‎‏ دهنده‎ ‎كوتاهی‎ ‎و‎ ‎كم‎‌‎‏ كاری‎ ‎در‎ ‎عرصه‎ ‎عكاسی‎ ‎است. ‎هرچند‎ ‎كه‎ ‎به‎ ‎عقیده‎ ‎من،‎ ‎از‎ ‎اوایل‎ ‎دهه‎ ‎پنجاه‎ ‎با‎ ‎ساخته‎ ‎شدن‎ ‎چند‎ ‎فیلم‎ ‎سینمایی‎ ‎شاخص،‎ ‎تغییراتی‎ ‎هم‎ ‎در‎ ‎عكاسی‎ ‎سینما‎ ‎به‎‌‎وجود‎ ‎آمد‎ ‎و‎ ‎عكاسانی‎ ‎مثل‎ ‎امیر‎ ‎نادری‎ ‎در‎ ‎آن‎ ‎زمان‎ ‎عكس‎‌‎هایی‎ ‎از‎ ‎فیلم‎‌‎ها‎ ‎گرفتند‎ ‎كه‎ ‎دقیقاً‎ ‎از‎ ‎جنس‎ ‎فیلم‎ ‎بود‎ ‎و‎ ‎حركت‎ ‎خاصی‎ ‎در‎ ‎آنها‎ ‎به‎ ‎چشم‎ ‎می‎‌‎آمد.‎‏"‏

عكاسانی‎ ‎چون‎ ‎امیر‎ ‎نادری‎ ‎در‎ ‎شرایطی‎ ‎به‎ ‎سینما‎ ‎آمدند‎ ‎و‎ ‎عكس‎‌‎های‎ ‎متفاوت‎ ‎گرفتند‎ ‎كه‎ ‎مقوله‎ ‎عكاسی‎ ‎در‎ ‎سینمای‎ ‎ایران‎ ‎اصلاً‎ ‎جدی‎ ‎نبود. ‎‏ بدیهی‎ ‎است‎ ‎وقتی‎ ‎كه‎ ‎در‎ ‎فیلم‎‌‎های‎ ‎فارسی‎ ‎كادربندی‎ ‎و‎ ‎زاویه‎ ‎دوربین‎ ‎و‎ ‎اساساً‎ ‎ساختار‎ ‎فنی‎ ‎اهمیتی‎ ‎نداشت؛‎ ‎با‎ ‎عكاسی‎ ‎هم‎ ‎به‎ ‎پیروی‎ ‎از‎ ‎خود‎ ‎فیلم‎‌‎ها،‎ ‎ساده‎‌‎انگارانه‎ ‎برخورد‎ ‎شود.‎

به‎ ‎همین‎ ‎خاطر‎ ‎است‎ ‎كه‎ ‎در‎ ‎اغلب‎ ‎محصولات‎ ‎سینمای‎ ‎فارسی ،‎ ‎عكس‎‌‎ها‎ ‎نیز‎ ‎همان‎ ‎مسیر‎ ‎مألوف‎ ‎را‎ ‎طی‎ ‎می‎‌‎كردند.‎

در‎ ‎چنین‎ ‎شرایطی‎ ‎با‎ ‎شكل‎‌‎گیری‎ ‎موج‎ ‎نوی‎ ‎سینمای‎ ‎ایران ،‎ ‎عكاسی‎ ‎هم‎ ‎مثل‎ ‎تیتراژ ،‎ ‎طراحی‎ ‎صحنه،‎ ‎تدوین،‎ ‎فیلمبرداری‎ ‎و... ‎كمی‎ ‎جدی‎ ‎گرفته‎ ‎شد. ‎‏ جالب‎ ‎این‎‌‎كه‎ ‎نسل‎ ‎تازه‎ ‎عكاسان‎ ‎سینمای‎ ‎ایران‎ ‎اغلب‎ ‎به‎ ‎فیلمسازی‎ ‎روی‎ ‎آوردند. ‎‏ چهره‎‌‎هایی‎ ‎مثل‎ ‎امیر‎ ‎نادری‎ ‎و‎ ‎كیومرث‎ ‎درم‎‌‎بخش،‎ ‎كه‎ ‎بعدها‎ ‎كارگردان‎ ‎شدند،‎ ‎با‎ ‎عكس‎‌‎هایشان‎ ‎نشان‎ ‎دادند‎ ‎كه‎ ‎عكس‎ ‎فیلم‎ ‎هم‎ ‎می‎‌‎تواند‎ ‎اثری‎ ‎هنرمندانه‎ ‎باشد.‎

پس‎ ‎از‎ ‎پیروزی‎ ‎انقلاب‎ ‎اسلامی،‎ ‎سینما‎ ‎تحولات‎ ‎گسترده‎‌‎ای‎ ‎را‎ ‎تجربه‎ ‎كرد‎ ‎و‎ ‎به‎ ‎تبع‎ ‎آن‎ ‎عكاسی‎ ‎فیلم‎ ‎هم . ‎با‎ ‎پیروزی‎ ‎انقلاب‎ ‎نسل‎ ‎تازه‎‌‎ای‎ ‎از‎ ‎عكاسان‎ ‎خوش‎‌‎ذوق‎ ‎و‎ ‎تحصیل‎‌‌‎كرده‎ ‎را‎ ‎به‎ ‎سینما‎ ‎آورد‎ ‎ولی‎ ‎اتفاق‎ ‎اصلی‎ ‎زمانی‎ ‎افتاد‎ ‎كه‎ ‎دوربین‎‌‎های‎ ‎عكاسی‎ ‎دیجیتال‎ ‎به‎ ‎بازار‎ ‎آمدند. ‎ابزاری‎ ‎كه‎ ‎البته‎ ‎هنوز‎ ‎هم‎ ‎برخی‎ ‎عكاسان‎ ‎آن‎ ‎را‎ ‎خیلی‎ ‎نمی‎‌‎پسندند. ‎

كارخانی‎ ‎در‎ ‎این‎ ‎باره‎ ‎می‎‌‎گوید : " عكاسی‎ ‎دیجیتال‎ ‎یك‎ ‎صنعت‎ ‎پیشرفته‎ ‎است،‎ ‎اما‎ ‎به‎ ‎عقیده‎ ‎من،‎ ‎حضور‎ ‎دیجیتال‎ ‎در‎ ‎عكاسی‎ ‎سینما‎ ‎اصلاً‎ ‎اتفاق‎ ‎خوبی‎ ‎نیست. ‎وقتی‎ ‎عكسی‎ ‎با‎ ‎نگاتیو‎ ‎گرفته‎ ‎می‎‌‎شود،‎ ‎آن‎ ‎عكس‎ ‎خیلی‎ ‎به‎ ‎حس‎ ‎سینما‎ ‎نزدیك‎ ‎است،‎ ‎ساختار‎ ‎عدسی،‎ ‎آلیاژ‎ ‎لنز،‎ ‎همه‎ ‎و‎ ‎همه‎ ‎شباهت‎ ‎زیادی‎ ‎با‎ ‎سینما‎ ‎دارد؛‎ ‎در‎ ‎حالی‎ ‎كه‎ ‎كیفیت‎ ‎عكس‎‌‎های‎ ‎دیجیتالی،‎ ‎خیلی‎ ‎تخت‎ ‎و‎ ‎بی‎‌‎روح‎ ‎است‎ ‎و‎ ‎اصلاً‎ ‎با‎ ‎ذات‎ ‎سینما‎ ‎همخوانی‎ ‎ندارد.‎

البته‎ ‎عكاسی‎ ‎دیجیتالی‎ ‎كار‎ ‎عكاسی‎ ‎را‎ ‎خیلی‎ ‎راحت‎‌‎تر‎ ‎كرده‎ ‎است. ‎عكاس،‎ ‎عكسش‎ ‎را‎ ‎كه‎ ‎می‎‌‎گیرد،‎ ‎اگر‎ ‎ایرادی‎ ‎داشته‎ ‎باشد،‎ ‎همان‎ ‎لحظه‎ ‎آن‎ ‎را‎ ‎تصحیح‎ ‎می‎‌‎كند. ‎خب،‎ ‎یك‎‌‎سری‎ ‎ویژگی‎‌‎هایی‎ ‎دارد‎ ‎كه‎ ‎به‎ ‎سریع‎‌‎تر‎ ‎شدن‎ ‎كار‎ ‎در‎ ‎لحظه‎‌‎ای‎ ‎كه‎ ‎عكاس‎ ‎سر‎ ‎صحنه‎ ‎فیلم،‎ ‎عكاسی‎ ‎می‎‌‎كند،‎ ‎كمك‎ ‎خواهد‎ ‎كرد.‎

فكر‎ ‎می‎‌‎كنم‎ ‎از‎ ‎آنجایی‎ ‎كه‎ ‎عكاسی‎ ‎فیلم،‎ ‎تخصص‎ ‎مهمی‎ ‎نیست‎ ‎و‎ ‎به‎ ‎آن‎ ‎توجه‎ ‎نمی‎‌‎شود،‎ ‎در‎ ‎سینما‎ ‎هم‎ ‎می‎‌‎شود‎ ‎با‎ ‎دیجیتال‎ ‎عكاسی‎ ‎كرد؛‎ ‎اصلاً‎ ‎با‎ ‎خیلی‎ ‎دوربین‎‌‎های‎ ‎دیگر‎ ‎هم‎ ‎عكس‎ ‎گرفت". ‏

عكاس‎ ‎فیلم‎‌‎هایی‎ ‎چون‎ ‎‏"ضیافت" ،‏‎ ‎‏"هور‏‎ ‎در‎ ‎آتش"‏‎ ‎و‎ ‎‏"اشك‏‎ ‎سرما" ‏‎ ‎با‎ ‎انتقاد‎ ‎از‎ ‎شرایط‎ ‎حاكم‎ ‎بر‎ ‎عكاسی‎ ‎فیلم‎ ‎در‎ ‎سینمای‎ ‎ایران‎ ‎می‎‌‎گوید: ‎‏" معمولاً‏‎ ‎تهیه‎‌‎كننده‎‌‎های‎ ‎سینمای‎ ‎ایران‎ ‎آن‎‌‎قدر‎ ‎كه‎ ‎به‎ ‎فیلمبردار‎ ‎یا‎ ‎طراح‎ ‎صحنه‎ ‎و‎ ‎تخصص‎‌‎های‎ ‎دیگر‎ ‎توجه‎ ‎می‎‌‎كنند،‎ ‎به‎ ‎عكاسی‎ ‎توجهی‎ ‎ندارند. ‎نمی‎‌‎دانم‎ ‎چه‎ ‎رسمی‎ ‎است‎ ‎كه‎ ‎چندین‎ ‎هفته‎ ‎به‎ ‎دنبال‎ ‎یك‎ ‎متخصص‎ ‎گریم‎ ‎و‎ ‎یا‎ ‎حتی‎ ‎منشی‎ ‎صحنه‎ ‎هستند،‎ ‎اما‎ ‎وقتی‎ ‎كه‎ ‎كار‎ ‎كلید‎ ‎خورد،‎ ‎تازه‎ ‎به‎ ‎فكر‎ ‎قرارداد‎ ‎بستن‎ ‎با‎ ‎یك‎ ‎عكاس‎ ‎می‎‌‎افتند. ‎در‎ ‎حالی ‌‎كه‎ ‎اگر‎ ‎دقت‎ ‎كنیم،‎ ‎می‎‌‎بینیم‎ ‎كه‎ ‎عكاسی‎ ‎اولین‎ ‎سفر‎ ‎فیلم‎ ‎است.‎

حالا‎ ‎این‎ ‎جمله،‎ ‎که یك‎ ‎جمله‎ ‎كلیشه‎‌‎ای‎ ‎هم‎ ‎هست،‎ ‎اما‎ ‎حقیقتی‎ ‎است‎ ‎كه‎ ‎اولین‎ ‎وسیله‎‌‎ای‎ ‎كه‎ ‎پیش‎ ‎از‎ ‎نمایش‎ ‎فیلم‎ ‎به‎ ‎بیننده‎ ‎اطلاعاتی‎ ‎درباره‎ ‎فیلم‎ ‎می‎‌‎دهد،‎ ‎عكس‎ ‎است. ‎در‎ ‎واقع‎ ‎این‎ ‎عكس‎ ‎است‎ ‎كه‎ ‎پیش‎ ‎از‎ ‎هر‎ ‎چیزی‎ ‎به‎ ‎مخاطبان‎ ‎می‎‌‎گوید‎ ‎كه‎ ‎فیلم‎ ‎با‎ ‎چه‎ ‎تم‎ ‎و‎ ‎مایه‎‌‎ای‎ ‎ساخته‎ ‎شده‎ ‎و‎ ‎چه‎ ‎حس‎ ‎و‎ ‎حالی‎ ‎دارد. ‎

من‎ ‎می‎‌‎خواهم‎ ‎بگویم‎ ‎كه‎ ‎یكی‎ ‎از‎ ‎مؤثرترین‎ ‎و‎ ‎مهم‎‌‎ترین‎ ‎بخش‎‌‎های‎ ‎سینما‎ ‎به‎ ‎لحاظ‎ ‎تبلیغ‎ ‎یك‎ ‎فیلم،‎ ‎عكس‎ ‎است. ‎اما‎ ‎متأسفانه‎ ‎این‎ ‎قضیه‎ ‎خیلی‎ ‎سرسری‎ ‎گرفته‎ ‎می‎‌‎شود. ‎الآن‎ ‎در‎ ‎سینمای‎ ‎ما‎ ‎عكس‎ ‎هست،‎ ‎اما‎ ‎كیفیت‎ ‎این‎ ‎عكس‎‌‎ها‎ ‎آن‎‌‎گونه‎ ‎كه‎ ‎باید‎ ‎و‎ ‎شاید‎ ‎نیست. ‎شما‎ ‎از‎ ‎عكس‎ ‎دیجیتال‎ ‎حرف‎ ‎می‎‌‎زنید،‎ ‎اما‎ ‎همین‎ ‎عكس‎ ‎دیجیتال‎ ‎هزار‎ ‎و‎ ‎یك‎‌‎جور‎ ‎مشكل‎ ‎را‎ ‎گریبانگیر‎ ‎سینما‎ ‎كرده‎ ‎است.‎

در‎ ‎واقع‎ ‎سهولت‎ ‎كار‎ ‎با‎ ‎این‎ ‎دوربین‎‌‎ها‎ ‎باعث‎ ‎شده‎ ‎است‎ ‎كه‎ ‎خیلی‎‌‌‎ها‎ ‎به‎ ‎صرف‎ ‎داشتن‎ ‎دوربین،‎ ‎وارد‎ ‎عرصه‎ ‎عكاسی‎ ‎سینما‎ ‎بشوند‎ ‎و‎ ‎با‎ ‎تهیه‎‌‎كننده‎ ‎فیلم‎ ‎قرارداد‎ ‎می‎‌‎بندند،‎ ‎اما‎ ‎از‎ ‎آنجایی‎ ‎كه‎ ‎تجربه‎ ‎و‎ ‎مهارت‎ ‎كافی‎ ‎در‎ ‎زمینه‎ ‎عكاسی‎ ‎فیلم‎ ‎ندارند،‎ ‎عكس‎‌‎هایشان‎ ‎دارای‎ ‎كیفیت‎ ‎مطلوب‎ ‎نیست. ‎حقیقت‎ ‎این‎ ‎است‎ ‎كه‎ ‎دوربین،‎ ‎تنها‎ ‎یك‎ ‎وسیله‎ ‎است،‎ ‎اما‎ ‎این‎‌‎كه‎ ‎عكاس‎ ‎بتواند‎ ‎از‎ ‎این‎ ‎وسیله‎ ‎به‎‌‎خوبی‎ ‎استفاده‎ ‎كند‎ ‎و‎ ‎نتیجه‎ ‎مطلوب‎ ‎را‎ ‎ببرد،‎ ‎مهم‎ ‎است.‎

شاید‎ ‎به‎ ‎نظر‎ ‎برسد‎ ‎كه‎ ‎مشكل‎ ‎اصلی‎ ‎عكاس‎‌‎ها‎ ‎هستند‎ ‎ولی‎ ‎باید‎ ‎به‎ ‎این‎ ‎مسئله‎ ‎توجه‎ ‎داشت‎ ‎كه‎ ‎مناسبات‎ ‎حاكم‎ ‎بر‎ ‎سینمای‎ ‎ایران‎ ‎این‎ ‎معضلات‎ ‎را‎ ‎برای‎ ‎عكاسان‎ ‎به‎‌‎وجود‎ ‎آورده‎ ‎است. ‎

در‎ ‎چند‎ ‎سال‎ ‎اخیر‎ ‎كیفیت‎‌ ‎فیلم‎‌‎های‎ ‎سینمایی‎ ‎هم‎ ‎افت‎ ‎كرده‎ ‎است‎ ‎و‎ ‎خب‎ ‎طبیعی‎ ‎است‎ ‎كه‎ ‎عكاس‎ ‎برای‎ ‎عكاسی‎ ‎فیلم‎ ‎ضعیف،‎ ‎شور‎ ‎و‎ ‎شوق‎ ‎چندانی‎ ‎نداشته‎ ‎باشد؛‎ ‎ضمن‎ ‎این‎‌‎كه‎ ‎مدیریت‎ ‎سینمای‎ ‎كشور‎ ‎هم‎ ‎از‎ ‎جایگاه‎ ‎عكاسان‎ ‎در‎ ‎سینما‎ ‎حمایت‎ ‎نمی‎‌‎كند.‎‏" ‏

 مونا‎ ‎سیفی

همشهری آنلاین ‏

 


نظر شما
نام
ایمیل
متن نظر
  ارسال

تعداد بازدید
نشانی: بندرعباس.بلوار آیت الله غفاری ، کوچه مدرس 2 ، روبه روی اداره آگاهی ، حوزه هنری استان هرمزگان تلفن: 8 - 07633313197 نمابر: 07633313309
تمامی حقوق این سایت متعلق به حوزه هنری هرمزگان می‌باشد توسعه یافته در سامانه یکپارچه وبسایت های سامانی - نگار
All Right Reserved Negar Company 2000-2007 | نقشه سايت
Skip Navigation Links
صفحه اصلی